Sjokket har komt!

Dagen fr heimreise begynte tankane g virkelig, eg hadde i tillegg mykje mindre smertestillande, og var ikkje like mykje pvirka av dei. Trene begynte trille, tankane p alt som kunne ha hendt, tankane p at eg gruglede meg til komme heim og savnet etter barna. Eg gruglede meg fordi eg ville ikkje fle samme trygghet heime, som p sjukehuset. Eg blei servert mat heile tida, no m eg be Kenneth om lage til meg, nett som at han ikkje har nok ta seg til med 2 sm og hus. Han har ftt eit barn til stelle med.

Eg kom heim etter nokon timar i Frde, noko av det dummeste eg har gjort grunna eg trudde eg klarar alt, eg blir fortere sliten og nr eg blir sliten no er eg tom! Turen heim i bil satt eg gymt bak jakka mi, orka ikkje sj, det sndde og var glatt, eg var livredd. D me kom heim hjalp Kenneth meg inn, men alt gjekk ikkje etter planen, eg skulle hoppe p mitt friske bein opp trappa, men datt og landa halvvegs opp den vonde foten. Eg var livredd det hadde skjedd noko i kneet, for det knaste litt. Eg roa meg ned p sofaen etter ei stund og Askepott(pusen) kjem inn og ser meg for frste gang. Ho kjem opp og legg potene p kneet der eg har vondt. Ho ligg aldri opp meg, alltid p teppe attmed. Ho viste og skjnte med ein gong kor matmor trengte pleien mest. Dyr alts!!<3



Trene rant fleire gonger p fredag og lrdag. Ingenting skulle til fr dei kom, men det er godt og. Det er godt kjenne flelsane igjen.

Etterkvart blei eg rastls p lrdagen, er ikkje skapt til ligge i ro heile tida. S eg trilla rundt og rydda vekk resten av jula, og gjorde daglegdagse ting. Gleden var stor d eg klarte trille rullestolen over kanten fr gangen til stova! Den hadde eg lurt litt p korleis eg skulle klare, men ta litt fart og rygge over var tingen:)



Kroppen er sliten og eg kan jobbe i 5-10 min, s er det tid for pause. Eg begynner skjnne kor mykje eg kan utsette kroppen for. Dette tar tid, og eg M lre meg vre tolmodig!

Takk for at du leste!

6 kommentarer

Stine Tokle

17.01.2016 kl.18:44

uffa.. Masse god bedring til deg <3 Ha en super sndag videre <3

Melinda

17.01.2016 kl.18:54

Stine Tokle: Tusen takk!!

Kristine

17.01.2016 kl.20:40

Du har ftt deg en knekk, men du er flink og sterk. Og det er kun en vei g nr en ligg s langt nede; og det er opptatt. veit du hva?! Du har god tid😉 s lytt til kroppen og flelsene ta den tida du treng. For du har heile livet foran deg. Jobben kan vente, den "normale" hverdagen kan vente, andre kan ogs vente p at du kommer deg. Ingenting spring fra deg. Du bare nster det opp igjen nr du er sterk nok. Ta vare p deg selv og dine❤

Melinda

17.01.2016 kl.21:31

Kristine: Tusen takk for utrulig fine ord, det varmer s utrulig mykje!!

Helen

17.01.2016 kl.23:29

Det er ikkje lett vere den som skal ta i mot hjelp. Det er ikkje lett sj at nokon fr meir gjere for di ein ikkje er i stand til hjelpe til. Men, eg trur at du veit at alle vil at du skal komme deg sakte tilbake. Sjlvsagt skal ein presse seg litt, men det er berre litt no i starten. Styrken kjem berre du lt den ta tida til hjelp. Hugs ogs at du har ein familie og ein pus som er veldig glad for at du er heime.

Melinda

17.01.2016 kl.23:55

Helen: Nei, du har heilt rett i det ikkje ville ta imot hjelp. Vil ikkje vre til bry. Det ordner seg sakte men sikkert. Begge barn skal i bhg, s eg og Kenneth fr litt rolig tid p dagen. Eg trr ikkje vre leine i mange timer end, s det er godt ha Kenneth heime litt til:)

Skriv en ny kommentar

Melinda

Melinda

29, Voss

29 r, fr Voss, bur p Jlster. Karrieremamma, driv frisrsalongen Floke Jlster og har to ste sm jenter. Interesser: Frisr, interir, trening, helse og milj.

Kategorier

Arkiv

hits