hits

Eit r sidan...

Ein travel desember er over, det har vrt mykje jobbing no nr eg er 100% tilbake og eg ndde det akkurat til julerushet begynte:)

Me starta jula med den rlege Frjulskosen med pepperkakehuspynting, som alltid er like kjekk, og det blir fleire og fleire som kjem for kvart r.

D julaften endelig kom senka roen seg, den blei feira hj svigers, som lage den koseligaste jula alltid. Me var mange samla og dagane etterp var rolege innedagar, d vret ikkje var s mykje skryte av. Men bde vannkoppar og influensa kom til oss og, som mange andre her. Men, no er no det unnagjort.

1. Nyttrsdag rydda me jula vekk, og bde eg og Kenneth flte me rydda vekk den tunge 2016 vekk fr skuldrene. Heile ret har vrt spesielt, og me har snakka mykje, det har vrt mange trer og flelser. 1. Januar var det 1 r sidan ulykka, og dagen gjekk i berg og dalbane. Eg fulgte med p klokka heile dagen, no var me p veg, no skjedde ulykka, no blei eg sendt i helikopteret, no blei eg operert....Eg skjnnar at det er mange som opplever ulykker og syns eg legg for mykje i det, men for oss er dette noko som har brent seg fast. Mykje av grunnen trur eg, er at det var s mange tilfeldigheter til at det kunne endt s utrulig mykje verre. Me sett s vanvittig pris p at det gjekk som det gjekk.

Eg nsker dette ret s inderlig velkommen, og ber om at det blir eit rolig r med mykje fint som skjer. No er det berre jobbe p, f salongen opp der den var i 2015. Sjekk forresten ut januartilbudet til Floke Jlster, der kan du virkelig gjere eit kupp og eg hpar du vil ta turen innom:)

Om det ikkje har vrt nok som har skjedd i r, mtte me toppa da med huskjp og:)

Ei veke etter at Madeleine kom heim fr sjukehuset, fekk me nyss om eit hus som var til salgs som passa oss veldig bra strrelsesmessig. Det var og gavstand til skule s det var jo berre heilt topp. Me har hatt ein del nedturar nr det gjeld kjp av hus, det er mange som har vrt p visning som er interessert og deg blir for dyrt. Me mtte jo berre prve denne gangen og, sjlv om me var sletne og helst berre ville slappe av denne sommaren. Me reiste i banken og gjorde oss klar med alt papirarbeid og reiste p visning i midten av juli. Me var dei einaste p visning denne gangen og dei einaste som la inn bud! Det var berre meiningen at det skulle g vr veg:)

Me fekk nkkelen ei veke fr skulestart, og stod p den veka med oppussing og innflytting, og hadde vr frste natt i huset natt til frste skuledag. Det bobla over av glede for frsteklassingen vr. Me malte alle rom i frste etasje og heiv ut badekar og fiksa litt p badet. Skulle ha gjort s mykje meir, men det fr me ta seinare. Golv p kjkken og stove skal skiftast, kjkken skal malast og badet skal bli heilt nytt. Frste prioritet er golvet, som er utruleg vanskelig holde reint og er mykje riper i.

Men alt i alt er me superforngd med at me endelig har ftt oss eige hus, med meir plass. 4 soverom er jo berre heilt maks! Endelig har ungane eige rom, det trengtes for Madeleine sin del ihvertfall.

Legens oppfatning.

Mykje har skjedd sidan sist innlegg, Madeleinen min er ihvertfall i storform og nyter vre smertefri og det nye livet som skulejente. Eit lykkeligare ansikt skal ein leite lenge etter!

Ho elsker g p skulen og er dyktig og lrevillig. Hadde ho ikkje ftt den ndvendige operasjonen, hadde skulestart vrt ein negativ opplevelse. Er ikkje sikkert det hadde blitt s mykje skule i det heile.

Min situasjon er litt annleis. I april var eg p kontroll og der sa dei at bruddet i leggen var grodd og det kunne g lang tid til neste kontroll. I oktober var eg p ny kontroll, d sa overlegen at bruddet var ca 60% grodd!! Ikkje rart eg har gtt med smerter!! S p torsdag blir det operasjon, der eg skal ta ut skruene i kneet, slik at det blir meir press p bruddet. Forhpentligvis er eg tilbake p jobb neste mandag. Har ikkje tid til sjukemelding i desse travle tider p jobb:)

Godt f svar p kvifor ein har vondt, men ein blir og forbanne p dei forskjellige tilbakemeldingane ein fr fr forskjellige legar. Eg har og sagt fr frste stund at skruene i kneet gjer vondt og at dei beveger seg. Det har vrt ganske tydelig, d ein kul blir strre og strre p framsida av kneet der skrua ligg. Turnuslegen i april meinte dei stod i ro, mens overlegen sa no, at dei klart har bevege seg og irriterer inni kneet.

S kva skal ein tru p nr ein gr til legen? Har alle s forskjellig oppfatning av ting? Det var jo heller ikkje ein lege som hadde lik oppfatning av kva som var best for Madeleine av dei legane me mtte p...

Har dei klart fikse det no?

Endelig har godjenta ftt hjelp! Endelig fle eg me har blitt tatt p alvor!

Madeleine har vrt 2 veker p Haukeland for behandling for nakken sin. Det var ein virvel i nakken som var vridd(50 grader feil veg), og den gr ikkje tilbake av seg sjlv, noko FSS og Haukeland trudde dei frste vekene etter ulykka. Men sidan det har gtt s lang tid sitt virvelen godt fast, og fleire behandlingar har ikkje ftt den tilbake.

Det frste Haukeland ville prve var nakkestrekk. Denne skulle ho ligge i i 24 timar, d i narkose. Alts 24 timar i narkose! 😬 M sei mammahjerte var bekymra. D var planen at virvelen skulle hoppe tilbeke i riktig stilling. Etter strekken, prvde kirurgen tvinge den p plass, men etter ei stund skjnte han at dette ikkje hadde hjelpt og virvelen var i samme stilling som den har vrt i, i snart 6 mnd.

D dette ikkje fungerte, blei det planlagt operasjon, der dei skulle stive av virvelen ved hjelp av skruer. Dei klarte vri virvelen fr 50 grader til 20 grader, og skrudde den fast. No skal ho g med nakkekrage i 3 mnd, og skruene skal ikkje takast ut i det heile.

Det er ei veke sidan ho opererte og ho fekk komme heim allerede p mandag. Utviklinga hennar er stor, det er s godt f tilbake den gode sprudlende Madeleine! No m me faktisk roe ho ned d ho helst ikkje br hoppe o.l., m alts vre litt forsiktig. Madeleine stod hoppa og spring fram og tilbake og er s glad for at ho endelig klarar dette. Ho er i ekstase over ikkje ha smerter lenger😀 Tenk g med store smerter i nakken i 6 mnd!!

Kirurgen meiner ho ikkje kjem til merke s mykje til dei 20 gradene, for barn tilpassar seg lett og at ho kjem til f eit smertefritt liv😀 Han meinte og at dette var siste utveg og alternativet var ikkje gjere noko. Men for oss var ikkje det noko alternativ. No skulle det bli slutt p smertene og nsket om at ho skal f gjere ting ho har lyst til er stort. S sjlv om risikoen var stor med operasjonen, var det vel verdt det.

Endelig skal ho f ri, sykle, hoppe p trampoline, springe rundt og vre ei normal jente!

Bitterheten over at det har tatt s lang tid, er der. Ho skulle ftt hjelp for lenge sidan, det er d mulig at ho ikkje hadde trengt operasjon. Rutinane skal me g igjennom med alle som har vrt involvert for at dette ikkje skal skje nokon andre.

Det er mange som har spurt korleis det gr med jenta vr, og det varmar med all omtenksomheten! Eg sjlv arbeidar fortsatt berre 30%, men hpar at fr august av ker eg meir i stilling. Det er fortsatt foten som er problemet, men det gr framover og den toler meir og meir.

Takk for at du leste!

Eit steg fram, to tilbake....

Gipsen p handa er av!!:) Ferdig med kle og ubrukelig hand. No skal den trenast opp og eg hper for guds skyld den blir lika god som fr, med tanke p jobben. Det eg ikkje hadde forberedt meg p var at eg skulle operere ut to stenger som har holdt alt p plass inne i handa og dette skulle bli gjordt med minimal bedvelse. Redselen tok over hnd d dei skulle begynne og plutselig lg eg der tutgrein der maskara og snrr rant!! Kva legen tenkte m gudane vite, FLAUT!

Eg kan st p beina, og det er bra. Trr ikkje ha for mykje tyngde p den vonde foten, og kneet har begynt bli vrre. Skruene har begynt irritere og m snart ut. Hadde meg ein tur p sjukehuset i gr grunna mykje smerte og som og kunne vre fare for blodpropp! Heldigvis var det ikkje det og eg slapp ut av sjukehuset etter mykje om og men. Var godt eg fekk komme heim, s eg fr vkne opp til 6 rsdagen til vetlejenta i lag med ho. Vil ikkje g glipp av end ein bursdag der eg ligg p sjukehuset. Eg m ta det end meir med ro framover og m ke smertestillande igjen. S dette var eit lite tilbakesteg, og fles ganske kjipt.

Eg skal tilbake 100% i jobben min etterkvart, (men akkurat no ser det ut til at eg blir end lenger vekke) og utvikle meir og gjere den beste jobben. Eg brenn for det eg gjer og eg har store planar. Det er jo egentlig heilt sjukt. Er det ikkje stort nok at du driv din eigen frisrsalong, tenker du kanskje. Eg vil noko meir med det eg driv med og sjlve frisrbiten er ein ting, men kampen om eit reinare og meir miljvennleg og allergivennleg drift i bransjen er noko eg vil jobbe meir med.

S det er spennande sj kva framtida kan bringe:) Eg har mine ml, men akkurat no det neste halvret er bli heilt frisk!

Takk for at du leste!

Feiringa som var s etterlengta, men blei den som forventa?

Helga skulle vre full av glede, kaker og presangar. Feiringa eldstejenta har sett fram til i nesten 2 r. Feringa av 6 rs dagen!! I fjor kunne ho ikkje skjnne kvifor ho ikkje berre kunne bli 6 r, det var s bortkasta bli 5 r, for d kunne ho ikkje begynne p skulen. Helga har vrt fin, men Madeleine har hatt det tft. Ho hadde lyst til leike med jentene som kom og skulle feire. Mens dei sprang rundt og hadde tikken, kom ho bort til meg og sa: ,,mamma, eg kan ikkje vre med, eg m sitte". Mammahjerte knuste. Ho satte seg ned og holdt i hovudet som gjer s vondt. Hovudverken kjem oftare og er lengre. No varer den nesten konstant. Nakken er stiv og ho bevegar hovudet lite. Ho vknar fleire gongar om natta og berre grin for det gjer s vondt. Ho vknar og av mareritt, mareritt av at mamma og pappa skal d. Det kjem oftare no.

Me begynner bli godt sletne alle mann, sletne av ha vondt av jenta vr. Dei neste vekene blir det heldigvis fleire som skal hjelpe. Me ser fram til det.

Skuldflelsen min kjem meir og meir, ihvertfall i forhold til Madeleine, ein blir pmint kvar einaste dag sidan ho har store smerter. Og det er forferdelig vite at eg er den som har forrsaka desse smertene. Ja, eg veit det ikkje er min feil, men det fles slik allikavel. Dei siste dagane har trene og komt, eg er s lei meg for alt den lille jenta har gtt igjennom. Ho huskar alt og ho ein tenkar og grublar. Ho fortell og ho spr, ho er s voksen oppi det heile nr ho snakkar om det, alt for voksen. Ho m p eit eller anna vis f ut den redselen ho skjuler s godt. Det er lov vre redd.

Ulykka kjem i tankane oftare no, tankane om kva som kunne ha hendt og det vetle eg huskar gr i reprise om igjen og om igjen. Eg skal til Voss p fredag og kjre samme veg som sist.

Eg gruar meg.

Det er godt ungane ikkje skal vre med denne gongen. Eg har sikkert nok med meg sjlv denne gongen.

Som de ser, s er Frost den store tingen:) Det er Elsa kjole, Anna kake, bukse, gensere, jakke, smykke, paraply, briller, bker, neglelakk og eg veit ikkje kva. Det var f ting som ikkje var frost relaterte presangar:) Og ho elska da!!!:) Det er d det er s godt sj augene lyse opp!! Dagen hennar er egentlig p onsdag, s det ventar nokon pakkar til. Eg har bestillt forskjellige ting som tok visst litt lengre tid i posten enn eg hadde rekna med. Men det kjem no fram akkurat i tide. Det er ikkje Frost relatert;) Men eg veit ho kjem til bli ekstremt glad, for dette har ho virkelig nskt seg.

Kjenner det er vanskelig vre mamma no, ein har s lyst til gi ho heile verden. Eg har lyst til gi ho alt ho nsker seg, berre for sj glden i augene og det gode smilet igjen.

Aurora er den som fr oss til tenke p andre ting, vr vetle ramp som samtidig er s omtenksom og skal hjelpe mamma og Madeleine. Det er s godt ha denne vetle gledesprederen som og dei siste to mnd har gtt fr sei 3 ord, til repetere alt me seier:)

Etter at feiringa var ferdig i gr kapulerte minstemann kl 17 p sofaen, og me bar ho i seng rett og slett, og ho tok kvelden allerede d. Det tar p for liten og stor med fest:)

Eg vil og gi litt gratis reklame til Ferske smakar i Frde som lagar dei deiligaste og finaste kakene. Madeleine har ftt kake i presang av oss dei siste tre ra, og det er prinsessekake som er det store. Eg er ikkje s flink til bake sjlv, s litt lettvint berre bestille og dei tar alle utfordringa me har gitt dei p strak arm:) Og ikkje minst s syns eg sjokoladekaka deira er heilt fantastisk!!

S, blei feiringa slik Madeleine hadde sett for seg? Nei, den blei ikkje det. Men eg trur ho hadde ein kjempefin dag i lag med venninnene sine. Og kunne stolt vise den fine kaka og gi godteposer. Ho var glad for alle dei fine gavene, og koste seg med f oppmerksomhet, sjlv om ho stort sett var veldig stille og rolig.

Takk for at du leste!

Framgang!

Vekene etter at eg kom heim fr sjukehuset har sttt litt stille p framgangen, men har hatt fysio innom fleire gongar i veka og har ftt velsar eg skal gjere sjlv. Bevegeligheten i ankel og kne har ikkje endra seg s mykje. Ting har sttt stille.

For eit par dagar sidan kjente eg for frste gong at eg hadde kontroll over bevegeligheten i trne, og kunne bevege dei like langt opp som den andre foten! Gleden var stor!!:) I gr var fysio p besk igjen og me kunne begge konstantere med at kne og ankel har hatt stor framgang sidan forrige veke. Eg fekk p meg sko for frste gang p den brukne foten, og skulle prve g med preikestolen. Eg fr legge ca 15-20kg trykk p foten.

Snart er det ny kontroll, og det hadde vrt supert ftt av gips p handa, s eg kan begynne g krykker. Blir lettare komma seg ut av huset. Mlet er fortsatt komme tilbake i jobb den 4.april, om det er for fullt med da samma, veit eg ikkje s det m eg sj ann.

Eit anna ml er at eldstejenta blir bra snart. Det gr s opp og ned, dagane er fine, men kveldane og nettene er verre, d kjem smertene i nakken. Det er mykje psykisk som ligg under, mykje sinne og tankar som ligg bak. Ho fekk med seg alt og sg alt, klart bildene sitter i og tankane gr p ei snart 6 r gammal jente.

Dagane gr, men dei gr fort. Slappar mykje av, men kunne nskt eg kunne ha gjort fleire ting, er litt lst i heimen kan ein sei. All re til rullestolbrukarar om vinteren. Er absolutt ikkje lett komme seg fram.

Litt energi i dag:)

Frste dag der eg har litt energi, det har eg ikkje hatt p lenge, d fr eg endelig ordna ein del ting. Er s lett utsette ting. Har endelig ftt avbestilt alt av kontolltimer hj Haukeland og alt blir overflytta til Frde, kjem meg ikkje til Bergen s lett berre for ein dag. Ekstremt mykje reising for 1 time med kontroll, syns eg.

Ellers har eg ftt satt p ein vaskemaskin og rydda kjkkenet, d hpar eg mannen blir glad nr han kjem heim:) Men det fles godt f hjelpa til litt, nr ein ser kor sliten han er.



Fotografen Madeleine er heime for tida, nakken hennar blir verre og verre og me lurar litt p kva me skal gjere snart. Er ikkje kjekt berre stappe i ho smertestillande og la det g sin gang, nr ho blir verre. Har blitt tipsa om forskjellige ting, og eg har prvd ringt rundt, men er det er ein slik dag der ingen tar tlf. Kunne ikkje ha blitt meir irritert snart, det skal seiast at lunta er ekstremt kort for tida, har nok litt med lite energi gjere.

Nokon som har tips til stiv nakke?


Vetle fanten med snikfotografering:)

Samle krefter!

Denne veka har gtt i eit, det har vrt ein avtale kvar dag. Eg fann ut at eg mtte avlyse turen ti fysio p Skei p fredag, men gleden var stor d ho kunne ta turen heim til meg. P torsdag fekk eg ein skikkelig knekk, og trene kom og gjekk og eg har aldri kjent meg s sliten fr. Ja, eg har nok tatt p meg for mykje, men fler eg m f i gang hjulene p salongen fr eg klarar slappe av. Rekningane stoppar ikkje opp. Det skal bli godt f hjelp der borte, og det skal bli godt bli fleire og nr eg er tilbake i jobb, s eg kan roe ned litt p dagane, til no har eg jobba 12 daga, 2 daga fri. Framover skal eg ha meir fokus p familien og vre meir heime med dei.

Denne helga har eg ikkje hatt ein einaste avtale og berre slappa av med familie, har komt ein del besk som berre har vrt kos. Eg har brukt helga p samle krefter til neste veke, d det er nye fysiotimer og siste opplring av nye ansatte. Det er tungt med fysiotimane, er alltid godt sliten etterp og m ligge ei god stund. Det er tyngre enn eg hadde trudd lre g igjen. Ledda er stive og eg har ikkje samme kraft til bevege dei som fr. Av og til er det s fortvilande, og nsket om skru tilbake tiden fr ulykka er sterkt. Eg kan fort bli sint p situasjonen, ihvertfall nr ein ikkje klarer alt sjlv og er avhengig av hjelp med kvardagslege ting. Prvar s godt eg kan tenke positivt og sj framstega ein har, men det er ikkje lett!

Tankane for tida gr og mykje til dei som satt i den andre bilen, og hpar alt gr etter forholda bra med dei. Skyldflelsen er stor og det er ikkje kjekt tenke p at ein har forrsaka ei ulykke der andre blir hardt skada. Det er godt hyra for min del fr fleire, at hadde det ikkje vore meg som hadde mista kontrollen over bilen, hadde det fort vore nokon andre. Det var ekstremt lokalt og s glatt at det ikkje gjekk ann g skikkelig. Eg hpar av heile mitt hjerte at dei ikkje fr varige skadar!

Takk for at du leste!

Besk av NRK Sogn og fjordane!

I dag har NRK Sogn og fjordane laga reportasje med oss om ulykka og me snakka om kor viktig sikkerhet er i slike situasjonar. Det at ein har sikra barna og seg sjlv riktig kan vra alfa og omega, det var det ihvertfall hj oss. Aurora som kom ifr det med ei kul i panna, ho satt i bakovervendt sete. Eg trr ikkje tenka p kva som kunne ha skjedd om setet hennar hadde vore snudd. Det som ein kanskje ikkje tenker p er at brannslukkingsapparat burde vrt noko ein skulle ha hatt i bilen. Bde for sin eigen del eller viss ein kjem opp i ein situasjon der ein treng det. Skulle det kanskje vrt lovplagt?



Me hadde ikkje ein bil som scorar hgt p sikkerhet, so at det gjekk so bra som det gjekk, er heilt utruleg. Bilen som kom imot, traff oss p passasjersida framme der det ikkje satt nokon. Hadde bilen treft oss ein annan plass, hadde det gtt vrre. No nr me kikkar etter bil, skal den vre ein av dei beste p sikkerhetstestar. I dag leverte Kenneth prvebilen og har bestilt nye bilen:) Er visst litt lang bestillingstid sidan me velger ein sjelden farge p bilen, bde inni og utanp. S om ein mnd, kan me kjra rundt i nye gliset!!

Me hadde ihvertfall to koselige karar p besk og eg er spent p korleis reportasjen blir. Den blir sendt p torsdag kl. 18.45 p NRK1.

Hpar du vil sj p!:)

Savnet etter barna!

Aurora, minste jenta var p besk dag 2 og 3 p Haukeland. S sg eg ikkje ungane fr eg kom til Frde sentralsjukehus. Madeleine sg eg litt meir sidan ho var innlagt nr eg kom til Frde. Aurora kom p besk igjen p min 10. dag p sjukehuset, bildet er fr den dagen. S sg eg ho ikkje fr eg kom heim p dag 15. Savnet var ufattelig stort, men eg er s uendelig glad for at dei er friske, og Aurora er ein gledesspreder om dagen. Om trene kjem, s er det mykje kos f. Og det er ikkje langt fr trer til latter med desse sm.

No om dagen kjem det utrulig mykje ord fr denne 2 ringen, som har vrt ganske stille. Endelig har det lsna. Sj, pus og Peppa gris, er noko av det nye:)



Frste kvardag!

Barna er i barnehage, den eldste har sin frste dag og gleda seg max!!! Kenneth har tatt turen til Frde og skal fikse ting, blandt anna kjpe bil:) Me har brukt helga p leite, og me klarte bestemme oss til slutt. Det blir ein ny bil, og herlighet kor mykje luksus det er p nye biler i dag. Er ikkje vant til dette, har stort sett berre hatt eldre bilar, s dette blir spennande!!

Vel, Kenneth er i Frde, s det betyr at eg er aleine heime for frste gong. Alt ligg til rette for at eg skal klare meg leine. Rullestol, fjernkontroll, vannflaske og smertestillande er innan rekkevidde, det har mannen passa p:)



Ellers har det komt ein halvmeter med sn ute, gruer meg allerede til ein liten biltur i morgo. Men da m gjerast. S alle p Vassenden, ikkje bli irritert p ein liten corolla som kjrer i 20km/t i morgo;) Det er berre meg som er livredd!


ca 50cm sn p verandaen!!

Ellers begynner ting g seg til, trene kjem ikkje s lett lenger. Begynner fle meg tryggare i heimen, og kjem meg rundt over alt. Klarte til og med lfte minsten ut av senga etter luren hennar i gr, greit med ungar som hjelper til litt, er gla for at eg ikkje har heilt sm barn i denne situasjonen eg er i. Madeleine har blitt mammas lille hjelper og er s snill. Henter ting, og hjelper til kjre meg rundt viss eg treng litt hjelp. Beste ungane i verden!!!

Smerter dagen lang!

Det var slik bilen sg ut etterp, og det er eit skikkelig trist syn. Mange fine familieturar i denne her. Den blei sjlvsagt kondemnert og me er p utkikk etter ny bil. verst p lista over kriterier str sikkerhet!! (Kjem vel ikkje som ei bombe det.) Det studere bilder av bilen begynner sette gang tankane, nr ein ser kor fl den ser ut, men det kjem i eit anna innlegg.



Eg har no komt heim og det er ein totalt anna kvardag, kvardagslivet rett i fleisen. Men har blitt i drlegare form og fr ikkje trent velsane eg fekk fr fysio, p.g.a alt for mykje smerte. Eg har ikkje sterke nok smertestillande som gjer at eg er heilt fri for smerter. Det verste er beinet, som var knekt rett av. Det er operert og satt inn ein stang i sjlve beinet og skrudd inn skruer i kne og ankel. Eg slepp gips og har mulighet til komma meg raskare p beina.


Dette er dag 14 og hevelsen har gtt kraftig ned. Men det ser rett og slett ikkje gale ut utanp:)

Takk for at du leste:)

DEN DRLEGE STARTEN

Ja ja, d blei det blogg p meg og, kva denne bloggen skal inneholda vil nok vise seg etterkvart som tida gr.

Ein kan virkeligsei at eg har ftt ein ny start p livet og dette ret kan berre bli bedre og bedre. Den 1.1.16 kom eg og min vetle familie i ei bilulykke. Me skulle heim til min mor p Voss og me skulle feire minstejenta sin 2 rs dag. D me nrma oss Voss, kom me plutselig til islagt vegbane og kom over i motsatt kjrefelt. Me mista kontrollen over bilen og smalt inn i bilen som kom i motsatt kjrefelt. Eg sjlv husker lite av heile hendelsen, men min mann som satt bak med barna vre husker alt.

Etter samanstyten begynte bilen vr brenne og min mann fekk ikkje opp drene, mens eg var bevisstls i frersetet. Etter kvart kom det utruleg mange og hjalp til, slkte brannen og fekk oss ut. Det gr ikkje ann takke dere som hjalpossnok!!!! Eg blei flydd til Haukeland sjukehus, mens resten av min familie blei sendt til Voss sjukehus. Eg lg p Haukeland ei veke fr eg blei flytta til Frde Sentralsjukehus, mens min mann og barn kom ut av sjukehuset dagen etter.





Dag 2, og godt dopa ned;)



Dag 9, trtt lite svn ettersom ein ligg p 4 manns rom!


Dag 10 fekk endelig tatt ein dusj. P Haukeland har dei virkelig ikkje tid til dusje folk. endelig f dusje er noko av det deiligaste som har skjedd meg i r;)


Var godt forsltt og hadde blmerker over alt!!


Dag 13, i dag. Fekk dusje i dag og, og er lykkelig over f vite at eg fr lov til reise heim p fredag. Eg som trudde eg skulle ligge vekesvis p sjukehus.

Ulykka kunne ha gtt s mykje verre og hadde f.eks min mann vrt i passasjersetet istadenfor i baksetet med barna, er det ikkje sikkert han hadde hatt beina sine i dag. Eg har brudd i venstre legg, hgre lille finger og brystbeinet, s mlet mitt dei neste mnd er kunne g. I dag har eg komt s langt at eg klarar komme meg fr senga til rullestol leine, og klarar g p do heilt leine. I min kvardag er desse smstega utruleg store, og er ein kjempeseier! Klarar g hinke meg nokon meter med gstol, men blir fort sliten og det ha foten hengande ned er ekstremt vondt, d det kjem eit ekstremt trykk i foten nr blodet renn ned, men det begynner g bedre det og.

Det er s mykje tankar som skal sorterast og pratast om no kjenner eg. Skal bli godt f komme heim prate med min mann ordentlig, snakke ut ordentleg, blir ikkje det samme sitte p rom med mange andre p sjukehuset.

P bloggen kjem eg framover til vise framgangen eg har og vegen tilbake til det normale livet igjen!

Takk for at du leste:)